Dom szkieletowy? A może jednak murowany?

kanadyjczykDom szkieletowy od murowanego odróżniają metody wznoszenia, specyficzne właściwości, oraz różnice w sposobie użytkowania. Pierwsze na polskim rynku “kanadyjczyki” budziły głównie nieufność- ich konstruowanie odbiega bowiem mocno od tradycyjnego sposobu budowy domów murowanych. Wkrótce jednak pokaźna grupa inwestorów zachwyciła się kanadyjską technologią- przede wszystkim ze względu na szybkość budowy, prostotę wykończenia- ale także łatwość rozbudowy, która pozwala w miarę upływu czasu dostosowywać te domy do nowych potrzeb. Budynki murowane nie dają takich możliwości- rozbudowa stwarza tu więcej problemów technicznych, a także przynosi znaczne konsekwencje dla zaaranżowanego już, najbliższego otoczenia domu.

Dokonując wyboru pomiędzy technologiami, warto zastanowić się, po co nam dom– czy chcemy w nim szybko zamieszkać (dom szkieletowy), czy też inwestycję planujemy rozłożyć na lata, traktując ją jako niekiedy wątpliwą lokatę kapitału lub posag dla dzieci (dom murowany). Dom murowany to najczęściej budowa co najmniej przez dwa sezony- dom szkieletowy zaś przeznaczony jest głównie dla osób, które nie przywiązują nadmiernej wagi do wielowiekowej trwałości budynku, ale pragną szybko i wygodnie zamieszkać- zaciągając najczęściej kredyt budowlany i licząc się z możliwością szybkiej sprzedaży domu, gdy pojawi się konieczność zmiany miejsca zamieszkania. Dom szkieletowy to jednak nie żadna prowizorka- możemy użytkować go bez konieczności przeprowadzania generalnego remontu co najmniej przez 50 lat, a dzięki prawidłowej eksploatacji i konserwacji- znacznie dłużej.

Porównanie masywnego muru z lekką konstrukcją szkieletową pokazuje zalety i mankamenty każdej z technologii. Warto je zauważyć. Mniejsze niż w wypadku domu murowanego obciążenia wywierane na grunt przez dom szkieletowy skutkują tym, że można pokusić się o węższe fundamenty bez konieczności opierania ich na szerokich ławach. Gdy planujemy wykończyć budynek lekką elewacją, ściany fundamentowe nie muszą być szersze niż 25 cm, a w sprzyjających warunkach gruntowych można wylać je bezpośrednio w ziemi. Konstrukcja szkieletowa daje też możliwość wykonania tzw. fundamentu oszczędnego, który składa się z rozmieszczonych co 2-3 m, posadowionych poniżej poziomu przemarzania słupów i umieszczonej na poziomie gruntu żelbetowej belki podwalinowej.
Od momentu wylania fundamentu domu szkieletowego nie wykonuje się już robót mokrych, dalsze prace można zatem prowadzić nawet zimą. Strop powinien to być lekką konstrukcją, której elementy nośne stanowią belki drewniane bądź profile stalowe.

Pod względem użytkowym dom szkieletowy powinien być zaplanowany dokładnie z uwzględnieniem wszystkich specyficznych wymogów.

Nie ma żadnej różnicy co do potencjału uzyskania wysokiej izolacyjności cieplnej ścian w domach szkieletowych i murowanych. W standardowych, drewnianych ścianach szkieletowych o słupkach nośnych szerokości 15 cm przenikalność cieplna osiąga wskaźnik ok. 0,26 W/(m2*K)- i łatwo można ją poprawić, układając dodatkowe warstwy izolacyjne od strony wewnętrznej lub od zewnątrz. Ściany w domach szkieletowych izolowane są od wewnątrz folią paroszczelną, zapobiegającą wykraplaniu się pary wodnej w warstwie ociepleniowej z wełny mineralnej. Brak paroprzepuszczalności (czyli zdolności do akumulacji wilgoci w ścianach- pozwalającej na “przechowanie” nadmiaru pary- i “oddanie” jej przez ściany w okresie spadku wilgotności powietrza wewnętrznego) takiej ściany nie wpływa znacząco na klimat panujący w pomieszczeniach, pod warunkiem zapewnienia im efektywnej wentylacji- w przeciwnym razie dłuższe utrzymywanie się wilgotności powietrza powyżej 70% (przy małej zdolności do wchłaniania wilgoci przez pokrywające ściany od wewnątrz, cienkie płyty gipsowo-kartonowe) wpłynie negatywnie na stan poszycia, a w skrajnych przypadkach może nawet doprowadzić do trwałego zawilgocenia domu. Dom murowany łatwiej utrzymuje pożądaną paroprzepuszczalność- bezkonkurencyjne własności ma tu ściana wymurowana z bloczków silikatowych, wykończona tynkiem gipsowym.
Ocieplone ściany z ceramiki i silikatów charakteryzują się także dobrą akumulacyjnością cieplną (to zdolność ścian do “gromadzenia” ciepła, a następnie oddawania go, gdy temperatura się obniży). Mechanizm ten wpływa stabilizująco na temperaturę wewnętrzną, niezależnie od funkcjonowania systemu ogrzewania, umożliwiając – np.w przypadku spowodowanej awarią przerwy w dostawie ciepła utrzymanie przez dłuższy czas znośnej temperatury wewnętrznej. Dom szkieletowy ma tą zdolność znikomą- podczas przerw w ogrzewaniu jego wnętrze szybko się wychładza; jednak– niska akumulacja ciepła umożliwia również szybkie nagrzanie pomieszczeń do pożądanej temperatury, co pozwala na racjonalne gospodarowanie energią (zmniejszenie mocy ogrzewania, gdy nikt nie przebywa w domu). Niska zdolność do utrzymywania ciepła przez ściany może skutkować koniecznością ogrzewania budynku szkieletowego nawet w sezonie letnim– np. przy znacznych spadkach temperatury nocą. Warto więc pomyśleć o stworzeniu w domu szkieletowym dodatkowego akumulatora ciepła w postaci np. jednej ściany wewnętrznej z pełnej cegły ceramicznej lub silikatowej.

Najwyższą izolację akustyczną w technologii murowanej zapewnia ściana z ciężkich bloczków silikatowych ocieplona wełną mineralną. Także w domu szkieletowym zadowalające wytłumienie hałasów dochodzących z otoczenia zapewnia właśnie wełna mineralna- wykorzystywana jako izolacja ścian zewnętrznych. Szkieletowe ścianki wyciszone wełną mineralną także dobrze izolują sąsiadujące pomieszczenia. Trudniejsze będzie natomiast skuteczne wyciszenie stropu (dom murowany nie nastręcza tu problemów)- jego niewielka masa powierzchniowa słabo bowiem tłumi dźwięki uderzeniowe (np. odgłosy kroków, czy odbijania piłki).
Dokuczać może też skrzypienie konstrukcji stropowej, spowodowane uginaniem się jej elementów pod obciążeniem. Problemy te można praktycznie wyeliminować układając na poddaszu miękkie wykładziny.

Typowy sposób wykończenia wnętrz w domu szkieletowym to obłożenie ścian płytami gipsowo-kartonowymi- technologia ta praktycznie eliminuje mokre roboty wykończeniowe, pozwala też na zasiedlenie pomieszczeń natychmiast po zakończeniu prac. Słabością płyt gipsowo-kartonowych jest ich niewielka wytrzymałość na uszkodzenia oraz niektóre obciążenia: bezpośrednio na nich nie można wieszać ciężkich przedmiotów. W miejscach, w których planujemy takie obciążenie ściany, należy w konstrukcji szkieletowej zamocować dodatkowe profile wzmacniające. Poszycie ścian można też wzmocnić dwuwarstwym pokryciem ich płytami gipsowo-kartonowymi lub zastąpieniem ich wytrzymalszymi– gipsowo-włóknowymi. Wnętrza można wykończyć boazerią drewnianą lub panelami boazeryjnymi, a w pomieszczeniach mokrych przykleić do wodoodpornych płyt gipsowo-kartonowych płytki ceramiczne.

W budynku o konstrukcji szkieletowej rozprowadzenie wszelkich instalacji jest znacznie łatwiejsze, niż w jakimkolwiek domu murowanym. Ukrywa się je po prostu pod poszyciem ścian, bez konieczności uciążliwego wykuwania bruzd. Tylko rury kanalizacyjne przebiegające prostopadle do słupków nośnych– ze względu na ich duże średnice– trzeba  prowadzić poza przekrojem ściany. Przy montażu instalacji wodociągowej, w miejscach podłączenia baterii czerpalnych, konieczne jest zamocowanie konsoli przyłączeniowych zapewniających stabilne umocowanie końcówek przyłączeniowych. Przy zakładaniu instalacji elektrycznej należy używać specjalnych puszek, przystosowanych do mocowania w ścianach gipsowo-kartonowych.

Praca układu ogrzewania w budynku szkieletowym różni się od działania układu grzewczego w murowanym. Decyduje tu niska akumulacyjność ścian szkieletowych, która wymaga instalowania precyzyjnych urządzeń sterujących i systemu o małej bezwładności cieplnej. Ogrzewanie podłogowe (korzystne w domu murowanym) nie jest odpowiednie dla kanadyjczyka- bo za wolno reaguje na zmiany temperatury wewnątrz pomieszczeń- dobrze natomiast sprawdzą się tu systemy ogrzewania powietrznego, umożliwiają bowiem niemal natychmiastowe reagowanie na zmiany zapotrzebowania na energię cieplną. Dotyczy to wyłącznie układów wyposażonych w urządzenia sterowalne- np. piec gazowy lub olejowy.

W systemach centralnego ogrzewania wodnego w domu szkieletowym należy instalować grzejniki o jak najmniejszej bezwładności cieplnej, a kocioł wyposażyć w automatykę pogodową połączoną z termostatem pokojowym. Możemy także wykorzystać ogrzewanie elektryczne z odpowiednią dla tego typu domu charakterystyką, jednak musimy się tu liczyć z wyższymi kosztami (energia elektryczna to najdroższe źródło ciepła).
Decyzja jaką technologię wybieramy (murowaną, czy szkieletową) jest kluczowa- a z uwagi na niebagatelne różnice wykonawcze i użytkowe obu rozwiązań, cena nie powinna być najważniejszym kryterium. Warto za to wziąć pod uwagę długoterminowe plany życiowe i związane z domem oczekiwania, a także – zastanowić się, w jaki sposób chcemy go użytkować.

Podziel się na:
  • email
  • Facebook
  • Wykop
  • Twitter
  • Blip
  • del.icio.us
  • Blogger.com
  • Tumblr
zv7qrnb
Ten wpis został opublikowany w kategorii technologie budowlane i oznaczony tagami , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>